Dit gedicht heb ik jaren geleden gemaakt toen er in Joegoslavië oorlog was. Het is altijd nog aktueel voor andere landen.


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De televisie laat het zien
Mensen uit hun huis verdreven
 Opvang is er heel misschien
In vluchten worden ze bedreven
Een ander dorp of stad is niet ver genoeg
Overal wordt geschoten
Hele kilometers hebben ze voor de boeg
Verder trekken wordt besloten
 Anderen zijn met hun lot begaan
Opvang wordt geregeld
Zoiets gaat een ieder aan
Tot de vrede is bezegeld
Ieder land staat met iets klaar
Medicijnen, kleren, eten
Aan alles is er tekort daar
We mogen ze niet vergeten


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ook deze is dat nog steeds


Waarom kunnen mensen niet
Gewoon naast elkaar leven
Waarom kunnen mensen niet
Gewoon om de ander geven
Overal op de wereld
Zie je gedonder
Overal op de wereld
Vraagt men om een wonder
Waar oorlog gevoerd wordt
 Is er angst Waar oorlog gevoerd wordt
Is men op zijn bangst
Honger en eten zoeken
Komt om de hoek kijken
Honger en eten zoeken
Is niet voor de rijken
In veel landen
 Zijn de wapens paraat
In nog meer landen…
 Hoopt men dat het over gaat

Nieuwe CV

Er zijn een aantal maanden verstreken sinds ik de werkzaamheden bij de bibliotheek heb beëindigd. Ik mis de colllega's vooral het werken met Hetty, Miranda en Joke. Ook de leden van de bieb waren mij zeer dierbaar. Het afscheid van bieb Muntweg was enorm. Veel mensen kwamen van Hetty en mij afscheid nemen. Ze waren ontzettend lief en hebben ons in de bloemetjes gezet. Later verscheen er ook een berichtje in de Hazannekamp. Deed me ontzettend goed.








Vanuit het UWV volg ik de wordkshop Succes naar werk. Mijn CV is ge-update Met watermerk stapel boeken en een e-reader. We gaan er weer voor. Wie weet wat het voor nieuwe banen, mensen en ideeën brengt

nieuw

Na een lange tijd ben ik toch weer op mijn blog.
Wat zijn er een veranderingen geweest en nog in aantocht.
Mijn vertrouwde Muntweg ben ik voor twee dagen in de week gaan verlaten.
De rest van de dagen ben ik er nog volop aanwezig.
Twee dagen in de week ga ik vanaf januari naar Brakkenstein.
Een leuke bieb.
De handen uit de mouwen want er was en is nog veel te doen.
Maar na korte tijd moesten we de mensen vertellen dat er veranderingen in aantocht zijn.
Bieb Brakkenstein gaat eind 2013 verdwijnen.
Gek idee. Ik ken deze bibliotheek al zo lang.
Heel vroeger zat in het pand een winkeltje van de paters van Brakkenstein waar zij hun artikelen verkochten. Dit hoorde bij de drukkerij.
Ik denk dat medio de jaren zestig de bieb hier in het pand is gekomen.
Toen ik in 1970 bij de bieb ging werken was Brakkenstein er in ieder geval al.
We hadden toen zes filialen.
Hatert, Hengstdal,Willemsweg,witte poort,witsenburg en Brakkenstein.
Nou terug naar het heden.
De klanten vinden het erg dat hun bieb gaat verdwijnen. Dit laten ze duidelijk weten.
Een schriftje dat op de balie ligt wordt dan ook goed benut.
We leggen veel uit, maar begrip is nog steeds moeilijk te vinden.
Door de bezuinigingen van de gemeente moet er veel geschrapt worden.
Ook het aantal mensen waar het werk mee gedaan moet worden.
Hierdoor komen de werkzaamheden zowel op Muntweg als op Brakkenstein in de verdrukking.
Je wil veel doen, maar helaas: twee handjes één horloge.
En je werkt met twee mensen en er is veel te doen.
Veel werkzaamheden komen dan ook af en blijven liggen tot de volgende keer.
Helaas komt die volgende keer bijna niet.
Zelfs een presentatie of iets anders wat de aandacht vraagt blijft liggen.
Ook ga je het voelen. Je gaat moe naar huis. Niet voldaan maar moe.
Helaas het is de werkelijkheid.
In de vakantieperiode als de bibliotheken een paar dagen in de week gesloten zijn komt er nog meer op je af.
Je begint met achterstand, werkt hard om het weg te krijgen en dan is nog niet alles in de kasten. Ook moeten de karweitjes maar blijven liggen, komt na de vakantie wel. Je mist een paar handjes.
Terwijl ik dit opschrijf bedenk ik : wat een treurzang.
Maar dat is het niet allemaal.
De klanten zowel van Brakkenstein als Muntweg zijn ontzettend aardig.En dat blijven ze.
Als je ze helpt zijn ze blij en dat geeft de burger weer moed.
Ook heb ik een opdracht gekregen om Muntweg beter op de kaart te zetten.
Dat is leuk werk.
Zo kunnen de klanten van de verdwijnende bibliotheken toch een bibliotheek in hun omgeving vinden en hoeven ze niet altijd naar het centrum.
Ik heb een aantal ideeën en kan die proberen uit te werken met hulp van Martine en Linsey.
Zou prachtig zijn.
Nou we gaan eerst eens uitrusten en vakantie vieren, daarna zien we wel weer verder.

toekomst van de bieb

Steeds meer informatie wordt door de mensen van het web gehaald.
Ook door jongeren die voorheen bij ons kwamen voor hun schoolaktiviteiten.
Toch is er een taak weggelegd voor de bibliotheek.
Gebruikers in het algemeen vinden een doolhof aan informatie en de bibliotheek kan daar duidelijk bij helpen.
Niet iedereen wil via de computer zijn informatie halen. Er zijn ook mensen die meer willen dan het web aanbied. Daarvoor komen ze bij ons de boeken halen.
Regelmatig hoor ik dat het toch makkelijker is om een boek te lezen dan het scherm van de computer.
Ik hoor van alle kanten dat de toekomst van de bieb niet zeker is.
Maar ik zie in de bieb nog veel enthousiaste mensen die graag hun leesvoer komen halen.
Dan spreek ik niet alleen over oudere mensen maar over alle leeftijden!
Er worden luisterboeken uitgeleend maar de boeken zelf gaan ook nog met stapels de deur uit.

Het aanbod voor jongeren kan denk ik wel wat meer aandacht krijgen.
Niet alleen op digitaal gebeuren maar zeker ook in het boeken aanbod.
Veel hedendaagse onderwerpen spreekt hen aan.
Ik denk dat er meer gekekend moet worden naar deze boeken.
Het zijn vooral jongeren die er naar vragen. o.a. drugsproblemen, loverboys , fantasieverhalen etc.
Voorbeeld boek : BINDI. Staat bij de waargebeurde verhalen op de volw.afd.
Terwijl dit boek ook jongeren aanspreekt, vooral van allachtone afkomst.
Jongeren moeten boeken lezen voor school en als het onderwerp aanspreekt gaat het allemaal wat gemakkelijker vooral voor degenen die niet graag lezen.
Je kunt ze hierdoor ook enthoussiast maken

Automatisering is een feit maar de service naar de klant moet voorop staan.
We krijgen veel mensen die het persoonlijke helpen door personeel erg op prijs stellen.
Dat geldt niet alleen voor het helpen met zoeken naar boeken in de computers maar zeker ook het in en uitlenen, het verlengen van boeken, afrekenen etc.
Ok hiervoor geldt dat dit niet alleen door ouderen wordt gezegd maar ook door jongere mensen. Een persoonlijke bediening wordt zeker op prijs gesteld.

Ook de inrichting van de bibliotheek doet erg veel.
Mensen raken de weg kwijt of voelen zich soms betutteld als op de modernste manier de bieb wordt ingericht.(onderwerpen romans en info bij elkaar)

We krijgen regelmatig complimenten van mensen die de bibliotheek gezellig vinden, ruim, licht en leuk ingericht.
Vooral de exposities, verzamelingen in de vitrine's en de presentaties trekken aandacht wat door de mensen erg wordt gewaardeerd.
Het brengt ook mensen naar de bieb die anders niet naar ons komen vooral als ze via de media er over hebben gehoord.
Ze lopen verrast door onze bieb en spreken ons aan dat het gezellig is.

We laten de klant zien dat hij belangrijk is en zijn behulpzaam waar het kan.
Niet altijd hoeft een klant naar een computer te worden gestuurd maar een stuk persoonlijke benadering en hulp doet veel goed.
De klant laat zelf wel blijken als ze een korte aanwijzing wil.

De bieb heeft een ontmoetingsfunctie, een informatiefunctie en een uitleenfunctie.
(voor iedere klant in zijn eigen volgorde)
Als de Bibliotheek een goed aanbod blijft houden en up to date blijft op diverse gebieden, ook wat boeken betreft, is er zeker nog een goede toekomst weggelegd.
Als in eerste instantie de klant voorop staat, de persoonlijke aandacht krijgt die hij verdient en zich welkom voelt, zal hij zeker blijven komen.

Certificaat

Vandaag heb ik mijn certificaat van 23dingen gekregen
Jongens, wat ben ik er trots op.
Direct gelamineerd zodat er niets mee kan gebeuren.
Een deel van de andere cursisten kreeg het ook, de rest gaat door tot medio november.
Tijdens de ochtend is er een evaluatie geweest van de 23 dingen en iedereen kwam met nieuwe ideeën.
Gek he, ik moet het toch even op mijn blog zetten zodat 23dingen compleet is afgerond.

NOOIT GEDACHT

Nooit gedacht dat ik het zou missen.
Af en toe kijk ik even op mijn blog en bij de anderen.
Vind het leuk om de anderen te volgen.

DING #23 EVALUEREN

Yes. nummer 23. De laatste opdracht.
Het zit er op! nu evalueren!
We gaan eerst terug kijken.
Toen mij werd gevraagd : wil jij als een van de eerste met deze cursus mee doen? dacht ik :"oei is dat wel iets voor mij".
Ik zie wel waar het schip strand.Ik zal toch wel weinig snappen.
De eerste stappen tijdens de bijeenkomst op de Mariënburg vielen erg mee.
Daarna waren we aan onszelf overgeleverd, gelukkig met hulp van de coach waar je met vragen aan kon komen.En ook met aanmoedigingen van collega's.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik thuis met de eerste dingen hulp heb gehad.
Netvibes is leuk, nadat met eerst veel frustraties, de RSS plaatsen eindelijk gelukt was.
Op deze manier heb je bijna alles wat je wil bij elkaar.
De presentatie op flickr vond ik machtig om te laten zien. Hier was ik trots op.
Delecious zie ik eerlijk gezegd niet zo zitten zoals ik tijdens de cursus al vermeld heb, net zoals Twitter.
Diverse documenten zijn toegestuurd die de cursisten gezamelijk hebben gemaakt.leuk om te doen en te zien welke onderwerpen men verzint.
YouTube is een ontdekking. Ik wist niet dat het zo leuk was om een filmpje te plaatsen.
Bij bibliotheek 2.0 en facebook heb ik me aangemeld,(ik heb al verschillende vrienden!) en op LibraryThing mijn boekenkast gecatalogiseerd.
Als laatste de aquabrowser, dat heeft ondanks dat we er zelf mee werken, toch voor verrassingen gezorgd.
Deze 23dingen hebben me een heel andere kijk op het web gegeven en ik ben blij dat ik, ondanks mijn bedenkingen, deze cursus heb gedaan. Ik ben zelfs enthousiast over verschillende dingen geworden.
Om te zeggen dat er iets aan 23dingen veranderd moet worden kan ik niet. Daarvoor weet ik toch te weinig.
23 dingen was in ieder geval voor mij een hele ontdekking.
Rest mij nog om als eerste Bernard maar ook Geertje en Petra te bedanken voor hun commentaren en aanmoedigingen.
Ook wil ik Anita bedanken en een schouderklop geven want : "we hebben het toch maar even geflikt Anita"!